Anasayfa







Sempozyum: 1.Ulusal Eğitim Programları ve Öğretim Kongresi
Kongreler
1. Ulusal İlköğretim Kongresi
Bildiri İndeksi
XVI. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi
Bildiri İndeksi
XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı
Bildiri İndeksi
III. Eğitim Yönetimi Kongresi
Bildiri İndeksi
XVII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi
Bildiri İndeksi
VII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi
Bildiri İndeksi
World Conference on Educational Sciences
Bildiri İndeksi
Further Education in the Balkan Countries
Bildiri İndeksi
IV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi
Bildiri İndeksi
IV. Ulusal Eğitim Yönetimi Kongresi
Bildiri İndeksi
XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi
Bildiri İndeksi
XVIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı
Bildiri İndeksi
IV.Sosyal Bilimler Eğitimi Kongresi
Bildiri İndeksi
Dünya Eğitim Bilimleri Kongresi (WCES 2010 World Conference on Educational Sciences)
Bildiri İndeksi
1.Ulusal Eğitim Programları ve Öğretim Kongresi
Bildiri İndeksi
19. Eğitim Bilimleri Kurultayı
Bildiri İndeksi
World Conference on Psychology Counselling & Guidance
Bildiri İndeksi
2.nd World Conference on Psychology, Counselling& Guidance
Bildiri İndeksi
20.Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı
Bildiri İndeksi
Uluslararası Türkçenin Eğitimi- Öğretimi Kurultayı
Bildiri İndeksi
2.nd World Conference on Learning Teaching & Educational Leadership
Bildiri İndeksi
I. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Kongresi
Bildiri İndeksi
XI. Ulusal Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Kongresi
Bildiri İndeksi
3rd International Conference on New Trends in Education and Their Implications
Bildiri İndeksi
X. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi
Bildiri İndeksi
21. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi
Bildiri İndeksi
2. Ulusal Eğitim Programları ve Öğretim Kongresi
Bildiri İndeksi
3. International Congress on Early Childhood Education
Bildiri İndeksi
22.Özel Eğitim Kongresi Özel Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme
Bildiri İndeksi

Öğretmen Adaylarının Sahip Oldukları Öğrenme Stilleri ve Öğrenme Yaklaşımları Arasındaki İlişki
Hatice Yıldız
Cumhuriyet Üniversitesi
Bildiri Özeti:

Son yıllarda öğrenmeyle ilgili yapılan çalışmalar öğrenme ve akademik başarının birçok bilişsel değişkenden etkilendiğini ortaya koymuştur. Bu değişkenlere örnek olarak gösterilebilecek olan öğrenme stilleri ve öğrenme yaklaşımları bireyin bilgiyi elde ederken kullandığı iki önemli süreçtir. Bireyin akademik başarısını etkileyen önemli faktörlerden biri olan öğrenme stili kavramının bugüne kadar bir çok tanımı yapılmıştır. Öğrenme stilleri konusunda uzun çalışmalar yapan Dunn (1993) öğrenme stillerini “her bir öğrencinin yeni ve zor bilgiyi öğrenmeye hazırlanırken, öğrenirken ve hatırlarken farklı ve kendilerine özgü yollar kullanması” olarak tanımlamıştır. Öğrenme yaklaşımları ise öğrencilerin öğrenmeye yönelik güdüleri ve uygun stratejileri kullanmaları ile ilgilidir. Martin ve Säljö (1976) öğrenme çıktılarının öğrencilerin farklı öğrenme niyetlerine göre şekillendiğini belirterek, bu öğrenme niyetlerini öğrenme yaklaşımları olarak adlandırmışlardır.

Öğrenme yaklaşımları derinsel ve yüzeysel öğrenme olmak üzere ikiye ayrılmaktadır. Derinsel öğrenme, öğrenme etkinliğinde anlamı araştırma ve parçayı bütünle ilişkilendirmeyi gerektirir. Böyle bir yaklaşım içsel motivasyon tarafından yönlendirilmektedir. Yüzeysel öğrenme, işi yapmak için yeterli bilgiyi öğrenmek olarak tanımlanabilir. Aslında, öğrenci bilgiyi ezberler ve materyali yeniden üretir ancak öğrendiği bilgiyle daha fazla bağlantılar kurmaz, anlam oluşturmaz ya da akıl yürütmelerde bulunmaz. Bu yaklaşım ise dış kaynaklı motivasyon tarafından yönlendirilir (Segers, Gijbels ve Thurlings, 2008: 35).

Öğretmen adaylarının öğrenme stil ve yaklaşımlarının belirlenmesi, öğretme süreci için birçok yarar sağlayacaktır. Örneğin; öğrenme stili ve yaklaşımı bilgisinin edinilmesi öğretmen adaylarına, ileriki öğretimsel uygulamalarını, öğrencilerin bu özelliklerini dikkate alarak planlamasını sağlayacaktır. Bu nedenle üniversite eğitimini alan öğretmen adaylarının öğrenme stillerinin ve yaklaşımlarının belirlenmesi önemli görülmektedir. Bu düşünceyle yapılan araştırmada öğretmen adaylarının öğrenme stillerini ve yaklaşımlarını belirleyerek, bu iki kavram arasındaki ilişkiyi tespit etmek amaçlanmıştır. Araştırmaya Cumhuriyet Üniversitesi Eğitim Fakültesi 2. ve 3. Sınıfında öğrenim gören toplam 390 öğrenci katılmıştır. Araştırmanın verileri Öğrenme Stilleri Envanteri ve Öğrenme Yaklaşımları Ölçeği ile toplanmıştır. Araştırmanın sonucunda öğretmen adaylarının çoğunluğunun “Özümseyen” öğrenme stiline sahip olduğu (%34,4), bunu “Ayrıştıran” öğrenme stilinin izlediği (%31,8); öğretmen adaylarının öğrenme stillerinin cinsiyetlerine, bölümlerine, sınıflarına ve akademik başarılarına göre farklılık göstermediği görülmüştür. Öğrenme yaklaşımlarına ilişkin sonuçlar incelendiğinde, öğretmen adaylarının derinsel yaklaşıma ait puan ortalamalarının yüzeysel yaklaşıma ait puan ortalamalarından daha yüksek olduğu görülmüştür.

Öğretmen adaylarının öğrenme yaklaşımları cinsiyetlerine ve bölümlerine göre farklılık göstermezken, yüzeysel öğrenme yaklaşımında sınıf düzeyine göre anlamlı farklılık bulunmuştur. Buna göre 2. Sınıf öğrencilerinin 3. Sınıf öğrencilerine göre yüzeysel öğrenme puan ortalaması daha yüksektir. Yani 2. Sınıf öğrencileri daha fazla yüzeysel öğrenme eğilimindedir. Bunun yanında öğretmen adaylarının yüzeysel öğrenme puanlarının akademik başarılarına göre farklılaştığı; akademik başarısı düşük olan öğrencilerin yüzeysel öğrenme puan ortalamasının akademik başarısı yüksek olan öğrencilerinkinden yüksek olduğu görülmüştür. Buradan da akademik başarısı düşük olan öğrencilerin, yüksek olan öğrencilere göre daha yüzeysel öğrenme eğiliminde oldukları anlaşılmıştır. Öğretmen adaylarının öğrenme stilleri ile öğrenme yaklaşımları arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla yapılan Manova testi sonucunda, yüzeysel-ayrıştıran öğrencilerle yüzeysel-değiştiren ve yüzeysel-özümseyen öğrenciler arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Ayrıştıran öğrenme stiline sahip öğrencilerin yüzeysel öğrenme puan ortalaması, değiştiren ve özümseyen öğrencilere göre daha düşüktür.
Araştırma sonucunda elde edilen bulgular doğrultusunda şu önerilerde bulunmak mümkündür:

Öğretmen adaylarının fakültedeki eğitimleri sırasında daha derinsel öğrenmeye yönlendirilmesi, bunun için de öğretim elemanları tarafından derslerde bunu sağlayacak etkinliklerin düzenlenmesi ve geliştirilmesi önerilebilir. Öğretmen adaylarının öğrenme stillerine uygun bir öğretim, öğretmen adaylarının derinsel öğrenme düzeyini artırabilir.
Öğretmen adaylarının öğrenme stilleri ve öğrenme yaklaşımlarını fark etmeleri sağlanmalıdır. Ayrıca, öğrenme stillerinin değiştirilebilir olduğu (Saracho, 1993; Sternberg, 1997) düşünüldüğünde, diğer öğrenme stillerinin de farkında olan öğrencinin, tercih ettiği öğrenme stilinin farkında olmasını, içeriğin ve ortamın özelliklerine uygun olarak öğrenme stilini gözden geçirmesini sağlayacaktır.

Öğretmenler, öğrencilerin öğrenme stillerini ve öğrenme yaklaşımlarını geliştirmek için farklı ölçme araçları kullanmalıdır. Şöyle ki; öğrenci başarısını ölçmek için yazılı sınav ya da çoktan seçmeli test kullanıldığında öğrencinin yaklaşımı yüzeysel olacaktır. Çünkü öğrenci konuları ezberleyecektir. Eğer öğretmen grup projesiyle öğrenci çalışmalarını değerlendirirse öğrenciler konuyu daha derinlemesine çalışma ve öğrenme ihtiyacı duyacaktır.

Anahtar Sözcükler: öğretmen adayları , öğrenme stilleri , öğrenme yaklaşımları ,


Sempozyum: 1.Ulusal Eğitim Programları ve Öğretim Kongresi
Abstract :
Keywords : ,
Dokümanlar / Documents
0506 891 83 48 | 0541 434 54 24
0312 425 90 90 | 0549 548 06 30
Bu web sitesinde yer alan bütün görsel ve yazılı materyallerin telif hakları Pegem Akademi Yayıncılık'a aittir.
Her hakkı saklıdır. 2005-2018 © Pegem Akademi Yayıncılık.
.